Voordat ik het over de uitslag van vandaag ga hebben, wil ik eerst even onze golfbaan in het zonnetje zetten. Misschien was het eigenlijk nog nét iets te vroeg, maar om alle leden de kans te geven mee te doen aan de laatste winterwedstrijd, mochten vandaag de buggies weer de baan in. En dat niet alleen: onze leden die afhankelijk zijn van een buggy werden zelfs persoonlijk door Alice gebeld om hen hiervan op de hoogte te stellen. Dat wordt natuurlijk uitermate gewaardeerd.
Dat het misschien toch nog een beetje te vroeg was voor de buggy’s, werd bewezen op hole 3. Flightgenoot Kees van Kampen had een wat mindere afslag en sloeg zijn bal net voorbij de rode tee het water in. Cock Beliën, mijn andere flightgenoot, snelde met zijn buggy alvast vooruit om naar de bal te zoeken.
Nu is het in dat dalletje na de rode afslag, naast het water, altijd behoorlijk vochtig. Zeg maar gerust: verraderlijk vochtig. Cock kwam dan ook al snel met zijn kar muurvast te zitten. De achterwielen draaiden enthousiast rond, maar verder gebeurde er niets.
Hij had geluk dat ik in zijn flight zat en dat ik nog wekelijks 12 kilometer roei. Met enig kunst- en vliegwerk kreeg ik de buggy weer op het droge. Zonder die training had Cock daar vermoedelijk nu nog steeds gestaan.
Of het door deze krachtsinspanning kwam weet ik niet, maar daarna begon ik opeens stukken beter te golfen. Ik startte vandaag op hole 7 en had na vijf holes zes punten bij elkaar gesprokkeld. Op hole 3 maakte ik zowaar een par, waarmee mijn score in één klap bijna werd verdubbeld. Voor een prijs kwam ik niet meer in aanmerking, maar ik kon mijn ronde in ieder geval met een verrassend positief gevoel afsluiten.
Positieve gevoelens zullen er ook zijn geweest bij Dick Mackaaij en Hein Dekker. Beide heren verdienden twee flesjes bier voor hun tweary op hole 2 en hole 5.
Bart Zagers zat waarschijnlijk met een beetje een dubbel gevoel aan tafel. Hij scoorde, net als vorig jaar, de meeste punten tijdens de winterwedstrijden. Omdat er ’s winters echter geen officiële competitie wordt gehouden — alleen funwedstrijden — komt zijn naam niet op het bord met prijswinnaars te staan. Als doekje voor het bloeden ontving hij nog wel een mooie prijs uit handen van de sponsor van de winterwedstrijden, Dick Mackaaij. Ook Jos van der Werf kreeg dezelfde prijs uitgereikt, omdat hij de beste eclectic-score van de winter behaalde.
Officiële prijzen waren er vandaag wel voor Piet den Dulk, Johan Venekamp en Luis da Silva Castanheira. Deze mannen boekten de beste resultaten en verdienden daarmee weer wat balletjes. Piet werd eerste met 19 stablefordpunten, Johan tweede met eveneens 19 punten, en Luis eindigde als derde met één punt minder.
Volgende week verwachten we alle heren in korte broek aan de afslag, want dan gaat de zomercompetitie alweer van start.
Guus
1 Reactie
De laatste winterwedstrijd eindigde niet op de green, maar aan tafel. Met ongeveer dertig eters werd de stamppot met minstens zoveel enthousiasme genuttigd als de stablefordpunten waren verzameld. Dat ook enkele dames aanschoven bij deze herenmiddag bewees maar weer: goede golfverhalen smaken beter in gemengd gezelschap.