Toen ik gisteren de flightindeling voor de maandbeker ontving, was ik zeer tevreden. Ik zat in de laatste flight en dan is de kans op een prijs natuurlijk altijd extra groot. Je weet immers dat spelers uit een eerdere flight vaak al zijn vertrokken als een wedstrijd nogal lang duurt.
Het devies was dan ook duidelijk: zeer rustig spelen en overal ruim de tijd voor nemen.
Vandaag hadden we daarbij extra geluk. Bijna alle flights voor ons vertrokken veel te vroeg en kwamen daardoor ook nog eens eerder binnen dan gepland. De flight direct voor ons had waarschijnlijk ook begrepen dat het verstandig is om een wedstrijd zo lang mogelijk te laten duren. Zij sloegen pas af toen de flight vóór hen al onderweg was naar hole 3.
De eerste tien holes liepen wij rustig achter hen aan. Toen zij na hole 10 ineens begonnen te versnellen, moesten we wel oppassen dat we niet in hun tempo zouden meegaan. Ikzelf had al de neiging om wat sneller te gaan lopen, maar flightgenoot Piet den D. hield de tijd gelukkig goed in de gaten. Over de eerste negen holes deden we precies 2 uur en 10 minuten en dat leek ons ook een mooie streeftijd voor de tweede negen.
Dat de flight voor ons uiteindelijk twee holes op ons voor lag, was geen enkel probleem. Zolang wij onze ronde binnen 4 uur en 20 minuten zouden volbrengen, kon niemand ons immers bestraffen voor langzaam spel.
Een nadeel van vandaag was wel dat het om de maandbeker ging, inclusief de bijbehorende parkeerplaats. Dat is natuurlijk zo’n hoge prijs dat je daar best wat langer op wilt wachten. Bij binnenkomst in het clubhuis zagen we dan ook nog heel wat spelers zitten.
Dat was vooral jammer voor flightgenoot Alex de V. Met 39 punten viel hij net buiten de prijzen. Henny Wusten behaalde eveneens 39 punten, maar vond het wél de moeite waard om op haar balletje te wachten.
Piet den D. zat ook in de laatste flight en wist natuurlijk weer met een goede score het clubhuis te betreden. Met 40 stablefordpunten behaalde hij de tweede prijs. Ook als we een halfuur later waren binnengekomen, was Piet overigens geen eerste geworden. De winnaar van vandaag is namelijk een serieuze doorzakker.
Jan van S. – ja, over hem hebben we het – vindt het totaal geen probleem als de prijsuitreiking wat later plaatsvindt, zolang er maar voldoende Skuumkoppe op de tap staat. Jan komt speciaal met de fiets, zodat hij het niet bij twee biertjes hoeft te laten.
Ik weet niet of hij de komende maand nog op de fiets komt. Met zijn indrukwekkende score van 44 punten verdiende hij namelijk een eigen parkeerplek op een A-locatie. Toen ik naar huis ging, hing het kenteken met zijn naam al op zijn plaats, onder het bord van de nieuwe sponsor van de maandbeker: Club van Blub.
Naast de dagprijzen waren er natuurlijk ook nog balletjes te verdienen met de bijzondere verrichtingen. Helma B. pakte de tweary op hole 2. De tweary op hole 5 was eigenlijk voor Aart K., maar omdat Aart na ons getreuzel en het lange wachten toch maar was afgetaaid, ging zijn prijs naar Erlo van der H.
Erlo lijkt sowieso een specialist in het bemachtigen van prijzen voor de bijzondere verrichtingen, want hij won ook de longest drive op hole 6. De longest drive bij de dames stond vandaag op hole 3 en werd geslagen door een zeer vergulde Loes van der W.
Guus
1 Reactie
De precieze oorsprong van de uitdrukking “op z’n elf en dertigst” is niet helemaal zeker, maar de meest aannemelijke verklaring is dat “elf en dertig” vroeger een verbastering was van “elfendertig”. Dat woord zou verband houden met “elf” als iets bovennatuurlijks of geheimzinnigs. Iets elfendertigs werd dan gezien als ingewikkeld, wonderlijk of omslachtig.