Toen ik vanmiddag naar de golfbaan reed, vroeg ik me af of de wedstrijd wel door zou gaan. De mist was dik, het zicht nauwelijks 100 meter, en je vraagt je af: kun je in zo’n klein wereldje eigenlijk wel golfen? Natuurlijk kun je je bal slaan, maar terugvinden… dat is een ander verhaal. En dan nog het veiligheidsprobleem: hoe weet je of de spelers voor je ver genoeg weg zijn om veilig te slaan?
Op hole 2 moet je sowieso altijd wachten, maar vandaag was de green helemaal verdwenen in de mist. Dus hoe weet je of de green vrij is? Ik schreeuwde het uit: “Hole vrij!” Toen er geen reactie kwam, trok Nick van Zantvoort stoute schoenen aan en sloeg zijn bal richting de vlag. Gelukkig geen gevloek of geschreeuw, dus blijkbaar waren onze voorgangers tijdig vertrokken. En zo bleef het eigenlijk de hele middag: in de mist zagen we de flight voor ons steeds verdwijnen, even wachten en daarna weer aan de slag. Gelukkig waren mijn flightgenoten en ikzelf niet in grootse vorm, waardoor onze ballen redelijk in zicht bleven. Zou mist de bal trouwens minder ver laten gaan? Wie zal het zeggen.
Mijn flight viel vandaag niet in de prijzen, maar gelukkig hoorde ik mijn naam nog even roepen bij de prijsuitreiking. De derde prijs, met 17 stablefordpunten, ging naar die andere Guus (Wilcke). De rest van de balletjes werd verdeeld tussen Piet den Dulk en Alex de Vries. Piet won drie balletjes voor zijn eerste plaats en nog een extra balletje voor de tweary op hole 5. Alex verdiende twee balletjes voor de tweede plaats en een extra voor zijn birdie op hole 4.
Ook op hole 2 was vandaag een extra balletje te winnen, maar de winnaar van die birdie was helaas niet aanwezig bij de prijsuitreiking. We zeggen altijd dat je je naam niet op het bordje moet zetten als je niet aanwezig kunt zijn, maar blijkbaar werkt dat niet altijd. Spelers zijn kennelijk zo trots op hun resultaat dat ze hun naam wél op het bordje willen hebben. Wat mij betreft gaan we er voortaan anders mee om: als de winnaar van een bijzondere prestatie niet aanwezig is, gaat zijn prijs naar de laatst geklasseerde — een soort poedelprijs. Leuk idee, toch?
Guus
1 Reactie
Lijkt mij geen goed idee Guus.
Zo moedig je de ijdeltuiten juist uit om hun naam te blijven noteren onder het mom van een ander een plezier te doen.