Na het krokkelige weer van vorige week kregen we deze donderdag de volle laag. Met een voorspelde gevoelstemperatuur van -10 graden was het opmerkelijk dat er nog 25 deelnemers voor de wedstrijd opdoken. Ikzelf had me terdege voorbereid met genoeg laagjes kleding. Het lukte me redelijk om warm te blijven, maar na hole 5 had ik ondanks twee paar handschoenen geen gevoel meer in mijn handen. In de laatste vier holes wist ik nog twee punten bij elkaar te sprokkelen, maar dat was ook meteen het hoogtepunt.
Toen de 9 holes erop zaten, moest ik nog de handschoenen uit. Het kostte me bijzonder veel moeite om het klittenband aan de bovenkant los te maken, en daarna moest ik mijn tanden gebruiken om de vingers los te krijgen. Vervolgens nog van schoenen wisselen, en ik begrijp nu helemaal waarom sommige spelers golfschoenen met zo’n BOA Fit System hebben. Mijn veters kreeg ik met dit weer gewoon niet strak.
Je zou denken dat de meeste spelers last van de kou hadden, maar daar was weinig van te merken aan de scores. Kees Duijn slaat met dit weer nog gewoon 21 stablefordpunten bij elkaar — ongelooflijk! Gerard Meijer lijkt ook wintervast: hij scoorde slechts één punt minder. Daarna volgde een grote groep met 18 stablefordpunten, waarbij ex-voorzitter Frank Braas met een sterke finish de derde plaats verdiende.
Dat goed presteren op de laatste holes bleek ook bij hole 8, waar Frank met zijn derde slag het dichtst bij de hole kwam. Jos van der Werf had die prestatie bijna verbeterd, maar een plotselinge windvlaag blies zijn bal net de hole in. Mooie birdie, maar helaas geen prijs voor de “thirdy”. Ook Piet den Dulk sloeg een birdie, op hole 7. Vanaf zo’n 95 meter wipte hij het balletje met een vloeiende beweging zo in de hole — wat een klasbak!
Tot slot nog de longest drive: net als vorige week ging die naar Gigi onze Sardijnse hardhitter. Misschien wordt het eens tijd dat zijn pizzeria ook op donderdag open gaat, krijgen wij ook nog een kansje.
Guus
