Na de wedstrijd zocht ik zoals gebruikelijk het clubhuis op om mijn score in te voeren en weer een beetje op te warmen. De prijsuitreiking van de 9-holeswedstrijd was al achter de rug, maar een aantal deelnemers zat nog gezellig na te praten. Ik schoof aan.
De vraag naar mijn score liet niet lang op zich wachten. Mijn antwoord – 31 punten – werd ontvangen met een blik die ergens tussen medelijden en ongeloof in zat. Want, zo werd mij al snel duidelijk gemaakt: bij de 9-holeswedstrijd lag het niveau vandaag aanzienlijk hoger. Siem L. had daar maar liefst 22 punten gehaald, Kees D. 19 en Jan V. eveneens 19. En met de oude verrekening, zo werd er nog fijntjes bij gezegd, waren dat er nog veel meer geweest.
Het was een overtuigend verhaal – althans, zolang je niet al te kritisch rekent. Want een score over 9 holes laat zich nu eenmaal niet zomaar verdubbelen. Waar de 9-holers na een kleine twee uur alweer aan de pils zaten, begon het echte werk voor de 18-holers toen eigenlijk pas. Achttien holes vragen iets meer dan een goede start: het vraagt concentratie, conditie en het vermogen om ook na drie uur nog een fatsoenlijke bal te slaan.
En dan hebben we het nog niet eens over de omstandigheden. Terwijl de 9-holers – geheel toevallig natuurlijk – het droog hielden, kregen wij onderweg twee hagelbuien over ons heen. Korte buitjes, maar wel van het soort dat meteen indruk maakt. De greens lagen er binnen de kortste keren wit bij en putten werd een soort loterij. Bij langere putts nam de bal onderweg vrolijk wat hagel mee, waardoor hij bijna niet meer in de hole wílde passen.
Overigens: als we de 18-holeswedstrijd zouden inkorten tot negen holes, dan zag het klassement er ineens heel anders uit. Bart Z. had dan met 23 punten gewoon de beste dagscore gehad – nog vóór Siem L. Maar ja, het venijn zit ’m in de tweede negen. Daar liepen de scores bij velen wat terug. Blijkbaar is het verschil tussen 9 en 18 holes toch iets meer dan alleen “nog een rondje erbij”.
Uiteindelijk ging de winst bij de 18-holers naar Bart Z. met 37 punten. Fred de G. werd tweede met 32 punten en ook ik mocht met 31 punten nog een prijsje meenemen – ondanks alles.
De prijzen voor de bijzondere verrichtingen gingen naar Gerard M. (tweary op hole 2), Bart Z. (thirdy op hole 4) en Siem L. (tweary op hole 5).
Siem begon zijn ronde voortvarend met een birdie op hole 1. Frank B. maakte op hole 4 ook een birdie, al leek het er even op dat hij liever nét naast de hole wilde eindigen – met twee flesjes Grimbergen als troostprijs. Maar eerlijk is eerlijk: zo’n “mislukte” poging zouden we allemaal wel eens willen hebben.
Guus
