Op weg naar huis na de herenmiddag luisterde ik naar de KINK Top 1500. Green Day stond op nummer 96 met American Idiot, gevolgd door Nick Cave op nummer 95 met Into My Arms. Vooral dat laatste nummer kan mij wel bekoren, dus toen ik het thuis nogmaals hoorde, was dat bepaald geen straf. De internetradio bleek weer eens flink achter te lopen.
Op de golfbaan was het vandaag precies andersom: daar moesten we juist een beetje opschieten. Met de laatste flight, die om 12.40 uur vertrok, wordt het immers uitkijken dat we voor het invallen van de duisternis binnen zijn. Het was prachtig golfweer, al voelde het toch behoorlijk zwaar aan. Zoals Piet S. na afloop treffend opmerkte: prachtig, maar toch zwaar weer.
Dat was ook wel een beetje terug te zien op de scorekaarten. Mike D. wist met 34 stablefordpunten de beste score neer te zetten. Fake de J. volgde met 31 punten en ik mocht met 30 punten beslag leggen op de derde plaats. Helemaal tevreden was ik daar niet mee, want gisteren speelde ik nog de sterren van de hemel, terwijl de weersomstandigheden toen een stuk minder waren. Blijkbaar laat golf zich niet altijd door het weer voorspellen!
Het was bovendien de laatste 18-holeswedstrijd van het jaar, dus ook voor de eindrangschikking viel er nog wat te verdienen. Mike D. slaagde erin zijn competitiescore op de valreep te verbeteren en eindigde daarmee uiteindelijk op de derde plaats. Zelf legde ik beslag op de tweede plaats, achter winnaar Gigi P. Dat Gigi niet toevallig ook de sponsor van onze herenmiddag is, maakt de einduitslag natuurlijk extra leuk. Gefeliciteerd, Gigi!
Guus
