De wedstrijd van vanmiddag zal niet de boeken ingaan als een hoogvlieger. De winnaar kwam tot 21 punten, de nummer twee hield het bij 18 en daarna werd het vooral een kwestie van “meedoen is belangrijker dan winnen”.
Opvallend genoeg eindigde ik, net als twee weken geleden, keurig als zevende. En opnieuw bleek dat een uitstekende tactische positie, want ook deze keer leverde dat tóch een prijs op. Vier spelers met een betere score hadden namelijk al voortijdig het strijdtoneel verlaten en waren bij de prijsuitreiking nergens meer te bekennen.
Waarom zoveel deelnemers al vertrokken waren, blijft gissen. Mogelijk speelde het vroege aanvangstijdstip van AZ – Shakhtar een rol, of was men zo ontevreden over het eigen spel dat men het liever thuis in alle rust verwerkte.
Bij de prijsuitreiking ontstond nog enige verwarring. Piet den D. kreeg aanvankelijk de drie balletjes van de dagwinnaar uitgereikt, omdat de wedstrijdleiding dacht dat Peter R. al vertrokken was. Piet mocht deze echter direct weer inleveren toen bleek dat de winnaar nog gewoon aanwezig was. Uiteindelijk hield hij er toch nog twee over voor zijn tweede plaats — een positie die hij verkreeg omdat Siem Laan inmiddels ook al huiswaarts was gegaan.
Doordat ook Johan V., Gerard M. en Henk K. de prijsuitreiking niet haalden, schoof het prijzenfestijn steeds verder door. En zo kwam het dat mijn bescheiden 16 stablefordpunten uiteindelijk toch nog goed waren voor een balletje. Zo zie je maar weer: blijven hangen loont!
Ook Rinus van I. was blijven hangen, en dat bleek geen slechte zet: het ging om het birdieballetje dat hij verdiend had met zijn birdie op hole 4. Wat daar precies gebeurde blijft enigszins in nevelen gehuld, maar het balletje wordt blijkbaar doorgegeven aan Cees S.
De biertjes gingen vandaag naar de Jannen. Jan van S. won de tweary op hole 2 (twee kanonnen gingen zijn kant op) en Jan K. pakte de thirdy op hole 7 (heel toepasselijk goed voor twee triples).
Guus
