Iedereen weet dat 7 het geluksgetal is — en vandaag had ik het geluk aan mijn zijde. Officieel werd ik 7e, maar doordat vier hoger geklasseerden al vertrokken waren, mocht ik toch nog een balletje in ontvangst nemen voor de derde plaats. Soms moet je het geluk een handje helpen… of gewoon even blijven hangen 😉
Het is ook niet voor niets dat juist het getal 7 zo’n bijzondere klank heeft. Al eeuwenlang duikt het overal op: van de zeven dagen in de week tot de zeven wereldwonderen. Het is een getal dat staat voor volledigheid, voor een soort natuurlijke afronding.
Daarom is het misschien ook wel vreemd dat onze golfbaan uit 9 holes bestaat en niet uit 7. Voor je gevoel zouden 7 holes misschien wel genoeg zijn.
Sterker nog, na hole 7 heb je vaak het idee dat de ronde eigenlijk “af” is. Uit de psychologie is bekend dat een mens ongeveer 7 dingen (plus of min 2) tegelijk kan onthouden. Misschien verklaart dat wel waarom je na die zevende hole het gevoel krijgt dat het klaar is.
En misschien ontbreekt dan nét de scherpte voor die laatste twee, toch nog verplichte holes, om ook daar goed te blijven spelen. Misschien is het daarom wel interessant om eens te kijken of de scores op die laatste twee holes gemiddeld lager liggen dan op de eerste zeven.
Ik neem aan dat Fons Dekker na 7 holes nog niet het gevoel had dat hij klaar was. Hij trok in ieder geval stevig door en eindigde uiteindelijk met 20 stablefordpunten op de eerste plaats. Dat kwam overigens doordat Jan Schrekker, die eigenlijk als eerste was geëindigd, al voor de prijsuitreiking was vertrokken omdat hij om 17.30 uur in Volendam werd verwacht voor een (winnaars)etentje.
Fons verdiende bovendien nog een extra balletje voor een birdie op hole 4 — al had ik dat persoonlijk liever op hole 7 gezien.
Met de vermelding van de derde en eerste plaats zijn jullie natuurlijk benieuwd wie er met de tweede prijs vandoor ging. De twee balletjes gingen vandaag naar Peter Koopman, omdat ook Siem Laan en Gigi Perra al waren vertrokken.
Voor de nearest to the rope op hole 9 was een prijs beschikbaar gesteld door Jan Hoedjes. Jan is bijzonder handig en maakt de mooiste miniatuurmodellen. De laatste jaren heeft hij wat last van zijn arm, maar een fraai houten miniatuurkistje, gevuld met twee balletjes, lukte gelukkig nog prima. Cees Hoek was de blije winnaar van deze prijs.
De andere prijs voor een bijzondere verrichting ging naar wedstrijdleider Ton Hertog. Hij wilde niet prijsgeven waarvoor precies, maar zwaaide wel veelbetekenend met een envelop. Misschien een tegoedbon voor de brasserie of de golfschool — wie zal het zeggen.
Guus
