Wat als Jan had gewonnen?

Vandaag werd de longest drive gewonnen door Sandra K. Eigenlijk was dat een beetje jammer, want ik had graag willen meemaken wat er zou zijn gebeurd als Jan S. die prijs had gewonnen.

Jan speelde vandaag namelijk van rood en had, mede op aanraden van zijn flightgenoten Nick van Z. en Nine B, zijn naam op het bordje gezet nadat hij op hole 6 een prachtige afslag had geslagen. Ik ben benieuwd wat de wedstrijdleiding had gedaan als niemand zijn afstand had verbeterd. Op het eerste gezicht zou je kunnen denken dat Jan niet de langste drive had, omdat er waarschijnlijk heren waren die vanaf de gele tee nog verder sloegen. Maar zo eenvoudig ligt het niet.

Het bepalen van de longest drive is sowieso niet altijd even gemakkelijk. In de praktijk wordt vaak gekeken naar de afstand tot de vlag, omdat die tenminste meetbaar is. Dat geeft echter niet altijd een zuiver beeld. Sommige spelers slaan met een flinke draw of fade, waardoor de bal een grotere afstand aflegt dan een rechte bal. Ook een schuin geslagen bal kan in werkelijkheid meer meters hebben gemaakt dan de gemeten afstand suggereert.

De wedstrijdleiding had in dit geval waarschijnlijk het wedstrijdreglement erbij moeten pakken. Daarin staat:

“De prijs voor de longest drive gaat naar de speler die de bal met zijn eerste slag het verst slaat op de fairway van de betreffende hole vanaf de voor hem of haar geldende tee. Voor heren met een handicap tot 36 is dat vanaf de gele tee; voor heren met een handicap van 36 en hoger bij wedstrijden met meer dan 36 deelnemers en voor dames vanaf de rode tee. Een bal buiten de fairway telt dus niet mee.”

Daaruit blijkt dat het niet zo is dat een longest drive per definitie vanaf de gele tee geslagen moet worden. Het gaat om de tee waarvan de speler volgens het reglement moet afslaan. Jan heeft handicap 39,0 en zou dus in aanmerking kunnen komen voor de prijs als hij van rood speelt.

Toch blijft er een vraagteken staan. In het reglement wordt namelijk ook vermeld dat voor heren met een handicap van 36 of hoger de rode tee geldt bij wedstrijden met meer dan 36 deelnemers. Dat aantal werd vandaag niet gehaald. Waarschijnlijk is die bepaling ooit opgenomen om spelers met een hogere handicap bij grote deelnemersvelden van rood te laten spelen, maar in de praktijk lijkt daar zelden naar gekeken te worden.

Kortom: zelfs na bestudering van het reglement is het nog maar de vraag of Jan met zijn indrukwekkende afslag daadwerkelijk de longest-driveprijs had kunnen winnen. Gelukkig voor de wedstrijdleiding hoefde die knoop vandaag niet te worden doorgehakt.

Ook de andere bijzondere verrichtingen zorgden voor weinig discussie. De neary voor de heren op hole 5 werd gewonnen door Frank B. en de tweary voor de dames op hole2 ging naar Nine B.

Nine was vandaag duidelijk in de vorm van haar leven want na 9 holes had zij 22 stableford punten verzameld. Goed voor de eerste plaats. Haar achtervolgers deden het met 20 punten natuurlijk ook uitstekend, maar René W. en Michiel R. moesten genoegen nemen met de troostprijzen.

Tenslotte moest wedstrijdleider Ria nog twee balletjes uitdelen voor een gemaakte birdie. Deze gingen naar Leon B. (birdie op hole 4) en Frank B. (birdie op hole 8)

Guus