Soms heb je van die dagen waarop alles lijkt te kloppen. Nog vóór de eerste afslag werd geslagen, merkte Nine B. al tevreden op dat we keurig op tijd konden starten en – met een beetje geluk – ook weer droog binnen zouden zijn. Dat bleek geen loze hoop: de lucht hield zich opvallend gedeisd en de dreigende regen liet ons de hele wedstrijd met rust.
Pas tijdens de naborrel kwam het onderwerp weer ter sprake. Toen opgemerkt werd dat we het toch maar mooi getroffen hadden, kwam Jan van S. met een veelzeggende voorspelling: het zou pas gaan regenen zodra híj op de fiets naar huis stapte. Je zou hopen dat hij ernaast zat, maar niets bleek minder waar. Nauwelijks zat Jan op het zadel of de hemel brak open.
Het is trouwens niet de eerste keer dat Jan zijn voorspellende talenten etaleert. De afgelopen jaren wist hij feilloos aan te geven wie er landskampioen werd in het voetbal. Dat roept de vraag op of we hem niet moeten voordragen als officiële uitslagvoorspeller voor het WK komende zomer. In het verleden moesten we het doen met illustere orakels als Paul de octopus en Achilles de kat – beesten zonder enige voetbalkennis, maar met een verrassend goed resultaat. Met een echte kenner als Jan zouden de voorspellingen toch alleen maar beter moeten worden… toch?
Als Jan vooraf een voorspelling had moeten doen voor de winnaar van vandaag, dan had hij zijn geld vermoedelijk op mij gezet. De vorm is de laatste tijd namelijk aardig aanwezig en dat vertaalde zich vandaag in een ronde van 24 stablefordpunten. Een maand geleden nam ik nog twee lessen bij Nighel, die na twee slagen al wist te vertellen wat er misging (de club gaat veel te snel naar binnen en komt vervolgens niet meer omhoog). Het blijft lastig om iets af te leren wat er al jaren in zit, maar met de focus op slaan met links begint het langzaam maar zeker ergens op te lijken.
Dat bleek ook wel uit de score: niet alleen veel punten, maar ook twee birdies, op hole 4 en hole 6. Op die zesde hole sloeg ik misschien wel de langste drive van mijn leven… al voelde dat vooral zo totdat we bij de bal van Melvin van R. aankwamen. Die lag namelijk doodleuk nog eens ruim 50 meter verder. Heel even dacht ik dat Melvin in de war was en dat het om de “twongest” ging, maar navraag leerde dat hij simpelweg bijna 300 meter had geslagen. De prijs voor de longest drive was dan ook meer dan verdiend voor Melvin — en ik heb er meteen een nieuw trainingsdoel bij.
Ook op hole 2 viel er ook iets te verdienen: de tweary werd daar een prooi voor Ruud B., die daarmee liet zien dat precisie soms belangrijker is dan brute kracht (al helpt het natuurlijk wel). En ik was niet de enige met een birdie, want ook Jeroen van de B. liet zich gelden met een fraaie birdie op hole 9. Dat leverde hem niet alleen een birdieballetje op, maar met zijn derde plaats in het dagklassement ook nog een gewoon clubballetje
Tot slot mag wedstrijdleider Ria B. niet onvermeld blijven: met 19 stablefordpunten legde zij beslag op de tweede plaats. Het blijft toch bijzonder dat degene die alles in goede banen leidt, zelf ook gewoon meedoet om de prijzen — multitasken op niveau.
Guus
1 Reactie
Ik was denk ik zo vol van mijn eigen spel dat ik helemaal vergeten ben de longest drive bij de dames te noemen. Voor de dames lag die vandaag op hole 3 en werd hij geslagen door Loes van der W. Loes sloeg haar bal net een metertje verder dan Nine B. maar heel sportief schoof Loes het gewonnen balletje gelijk door naar Nine met de woorden dat het balletje goed van pas kan komen bij de NGF competitie.