Een paar jaar geleden had ik het in een van mijn stukje over Abba, en liet ik het liedje “the winner takes it all” horen. Vandaag wilde ik eigenlijk hetzelfde doen, maar je moet natuurlijk niet in herhaling vallen. Bij aankomst thuis heb ik dus even Abba gedraaid, maar tegelijkertijd toch maar even naar een ander liedje gezocht. Eigenlijk kwam ik gelijk uit op Tina Turner met “simply the best”. Ook dat liedje dekt de lading prima want vandaag gingen alle prijzen mijn kant op. Ik zat vandaag in de eerste flight en dan weet je dat de kans vrij groot is dat je naam op het bordje van de bijzondere verrichtingen kan komen te staan. Zowel op hole 2 als hole 5 belandde mijn bal met de eerste slag op de green en was het dus zaak om met mijn tweede slag het balletje zo dicht mogelijk (liefst erin) bij het gaatje te krijgen. Eerlijk gezegd verwachtte ik dat op hole 2 mijn poging nog wel verbeterd zou worden, maar toch mooi dat deze bleef staan. Mijn mooiste slag sloeg ik echter niet op een van deze holes, maar op hole 4. Het was even zoeken waar mijn tweede bal beland was (bijna kopje onder op de voorgreen), maar daarna chipte ik ‘m zomaar in enen in het gaatje. Nog een balletje verdiend, nu een gele van de Club van 100.
Na 5 holes had ik al 15 stableford punten bij elkaar geslagen en moest toen denken aan Jan van Stralen. Jan gaat regelmatig als een raket van start maar komt zichzelf dan altijd tegen op de laatste holes. Je moet er natuurlijk niet aan denken, maar onwillekeurig sta je toch wat onder spanning en ga je met veel minder soeplesse slaan. Jan was trouwens net terug van vakantie in Gambia en had daar ook nog gegolfd op de enige golfbaan die Gambia rijk is. Voor €50 kon Jan samen met een Pro een rondje lopen, waarbij hij al het sjouwwerk aan een caddie kon overlaten. Misschien dat Jan zijn caddie ook voor hem had moeten laten putten, want daar liet hij het wel een paar steekjes vallen. Maar ja, niet zo verwonderlijk want op de greens is daar geen sprietje gras te bekennen. Ik weet niet wat voor soort grond ze daar hebben, maar op een filmpje van Jan leek het wel helemaal zwart (of zou dat schaduw zijn geweest, standaard temperatuur zo’n 35 graden).
Terug naar Nederland en in het bijzonder Spierdijk. Op de laatste 4 holes had ik het dus lastig maar wist toch nog 6 punten bij elkaar te scharrelen. Uiteindelijk dus 21 punten bij elkaar geslagen, ruimschoots voldoende voor de overwinning (nog drie ballen in de pocket). De tweede plaats was eigenlijk voor Leon Bakker, maar omdat hij al was vertrokken schoof die prijs door naar Frank Braas en ging de derde prijs naar de bijna ex-penningmeester Aart Koning.
De oplettende lezer valt het natuurlijk op dat alle prijzen naar leden van het bestuur gingen, misschien een stimulans om zo’n functie ook eens te overwegen.

Guus