De laatste tijd hoor ik nogal wat mensen klagen over het tempo tijdens sommige wedstrijden. “Ik moest verdomme voor elke slag wachten, zo kan je toch ook niet scoren!”. Ik kan niet ontkennen dat die gedachte ook wel eens door mijn hoofd spookt, maar na vandaag ben ik daar wel van genezen. Binnen de vier uur hadden we onze 18 holes er op zitten, hoefden we nergens te wachten en dan toch de slechtste score ooit (16 punten). Ik had ‘s morgens voor ik van huis ging nog even de ballen geteld: tien, dat moet toch wel voldoende zijn. Nou vergeet het maar, het was dat Loes van der Wal nog twee afdankertjes voor mij had, anders had ik de wedstrijd voortijdig kunnen stoppen. Na zes hole was ik al zes ballen kwijt en had ik het eigenlijk wel gehad. En dat terwijl ik toch twee voorbeeldige flightgenoten had. Naast Loes was dat Marjo Heemskerk en die dames raken geen bal kwijt hoor, ze hoeven zelfs nooit te zoeken, de klasbakken.
Bijna iedereen scoorde er eigenlijk vrolijk op los. Frank Braas (na afloop lekker aan de Brusselse wafel met slagroom en aardbeien) had met 37 punten niet meer dan de derde plaats. Met 38 punten pakte Cees Siekerman (die van de hondendekjes) de tweede plaats, net achter Erik Bark die er ook 38 had (14 parren en 4 bogeys !!!!!!!!!!). Voor Erik dus de welverdiende maandbeker en de bijbehorende parkeerplek.
De bijzondere verrichtingen waren vandaag voor Karel Visser en Richard Bovenkerk. Richard sloeg op hole 13 een birdie en pakte daarbij gelijk de tweary mee. Hetzelfde deed Karel, zij het dat hij het op hole 15 deed en dat het daar om de thirdy ging. Blijkbaar had Karel nog wat goed te maken bij Joyce want zijn gewonnen doosje after eight werd gelijk doorgeschoven. Beide hoofdrolspelers wilden niet vertellen waar het om ging,  misschien dat iemand anders het weet en ons op de hoogte kan brengen?

Guus