Vandaag ging het na de golfwedstijd vooral over prikken. Een vreemd onderwerp zou je denken nu Corona al zich al geruime tijd rustig houdt, maar het ging dan ook niet over de derde of vierde booster. Nee, Cor V. was van de week gebeten door zijn eigen hond, een springerspaniel. Het beestje wordt wat ouder en heeft blijkbaar af en toe last van een autoriteitsprobleem. Terwijl Cor heel liefdevol zijn hondje in de auto wilde zetten, beet zij hem (per ongeluk) in zijn hand. Cor is natuurlijk een gezonde Hollandse vent en achtte een tetanusinjectie echt niet nodig, met als gevolg dat golfen er voorlopig niet meer in zit (zijn hand is drie keer zo dik als normaal).
Ook wedstrijdleider Ans G. had het uitgebreid over haar prik ervaringen. Ans heeft al jarenlang last van opvliegers en heeft dan ook al van alles geprobeerd (maca, chiazaad, monnikspeper, troszilverkaars en zelfs een paar producten van dr. Vogel). Niets helpt en ten einde raad probeerde ze via haar huisarts een hormonenkuur te regelen. De goede man wilde er niet aan omdat dat niet samen gaat met andere medicijnen die Ans gebruikt. Nu probeert ze acupunctuur en ze had zich al aardig ingelezen. Zo wist Ans mij te vertellen dat acupunctuur een behandelmethode is die al 2500 jaar deel uitmaakt van de Chinese geneeskunde. Centraal daarbij staat de ‘Chi’. Chi is de levensenergie – bestaande uit een Yin en een Yang component – die door het lichaam circuleert via banen die ook wel meridianen worden genoemd. Het uitgangspunt van deze geneeswijze is dat bij gezondheidsproblemen de Chi verstoord is; energiestromen lopen ergens tegen blokkades aan. Door hele dunne naalden op specifieke plekken in de huid te prikken wordt beoogd bepaalde blokkades op te heffen zodat de Chi weer vrij kan stromen.
Ik weet niet of acupunctuur al binnen de golfsport wordt gebruikt, maar sommige spelers voelen bij het putten of chippen vaak een soort blokkade (de yips). Misschien dat een paar naalden op de juiste plek hen ook kan helpen.
Iemand die dat zeker niet nodig heeft is Fons D. Fons scoorde vandaag maar liefst 40 stableford punten en dat hadden er nog veel meer kunnen zijn als hij de laatste zes holes niet steeds flightgenoot Joyce B. op zijn rug moest meedragen (overigens in toerbeurt met flightgenoot Wim T.) Joyce was tijdens het zoeken naar haar bal over een boomstronk gestruikeld en lelijk op haar heup gevallen. Van opgeven wilde deze krasse dame natuurlijk niet weten en met steun van voornoemde heren slaagde zij er alsnog haar ronde te voltooien (een goede score zat er natuurlijk niet meer in). Een goede score was er nog wel voor Nico R. (met 39 stableford punten een tweede plaats) en voor ondergetekende (met 38 punten de derde plek).
Niet vreemd dat Fons er ook met de tweary op hole 2 vandoor ging. Hij had ook graag de neary op hole 5 gepakt, maar die snoepte birdiesponsor Sam S. net voor zijn neus weg (birdies werden er vandaag overigens niet geslagen).

Guus