De bediening in het clubhuis heeft de zaakjes altijd prima op orde. De dames werken als een geoliede machine, Daphne neemt de bestellingen op, Renske schenkt ze in en Daphne deelt ze vervolgens weer uit. Een gouden duo, voor je er erg in hebt staat je bestelling al voor je neus op tafel.
Maar, let op, zelfs de meest geoliede machine kan wel eens vastlopen.
De dames van de bediening weten natuurlijk dat het de gewoonte is om na het slaan van een hole in one iedereen in het clubhuis van een glaasje champagne te voorzien. Een hole in one gebeurt zelden en een paar flessen op voorraad lijkt dan ook meer dan genoeg. Maar wat te doen als er opeens vijf holes in one op één dag geslagen worden, daar kun je toch geen rekening mee houden! In allerijl Klaas-Willem er op uit gestuurd om wat extra flessen te kopen, maar gelukkig hield de wedstrijdleiding hem net op tijd tegen. Bleek dat er geen enkele hole in one geslagen was, maar dat Peter Borst zijn aantal punten had ingevuld in plaats van het aantal slagen (waar kennen we die van). Oef, wat een opluchting.
De 54 punten van Peter werden ongeldig verklaard en zo ging Jan van Stralen met zijn 16 punten alsnog met de eer strijken. Tweede werd Wim Heddes (15 punten) en heel verrassend werd Peter Borst toch nog derde (40 punten ingeleverd, maar met 14 punten toch nog in de prijzen).
Omdat ik tijdens de prijsuitreiking overleg had met de kascommissie weet ik niet wie de bijzondere verrichtingen gewonnen hebben. Op hole 2 zag ik de naam van Theun Dil op het bordje staan en op hole 8 was dat de naam van Nico Reus. Na mij kwamen echter nog vijf flights en ook een van hen kan er natuurlijk met die prijs vandoor zijn gegaan.
De bijzondere scores staan gelukkig vermeld in OGS en zo kon ik zien dat Siem Laan (ja, hij weer) een birdie heeft geslagen op hole 6.

Guus