Altijd geleerd dat het ook te gek kan, maar misschien moet ik dat na deze week toch eens heroverwegen. Met de uitwisselingen met Spaarnwoude en het Regthuys en de laatste week van de poulewedstrijden van de matchplay-competitie hebben sommige spelers deze week heel veel kilometers gemaakt (Fons speelde zelfs twee wedstrijden van 18 holes na elkaar). Elk moment verwacht je dat die spelers zullen instorten, maar vergeet dat maar.
Integendeel, Ans Groot kwam vandaag met de ongelofelijke score van 65 netto slagen van de baan en George Vlaar deed het niet veel minder met 68 slagen (respectievelijk 43 om 41 stableford punten, en dat met strokeplay!). Ans pakte tevens de neary op hole vijf en had voor het eerst van haar leven een birdie tijdens een wedstrijd. Gelukkig won ze nog net niet alles en liet ze de longest drive bij de dames over aan Marion Vlaar.
Birdies vielen er vandaag trouwens genoeg, liefst zeven stuks. George Vlaar is duidelijk niet gewend dat hij meerdere birdies in een wedstrijd kan slaan. Na zijn eerste birdie was zijn flesje leeg en bij zijn tweede birdie moest ik dus noodgedwongen mijn eigen voorraad aanspreken. Verdere birdies waren er voor Erik Bark (ook twee), Karel Visser en Maurice Jong. De gewonnen prijzen moesten trouwens eerst flink afgestoft worden, ze lagen al jaren onder in de kast (nog uit het tijdperk van Mart Bakker volgens Cock, eega van birdie-sponsor Sam Sneek).
De derde prijs bij de netto en bruto score was overigens voor Karel Visser. Tweede bij de bruto score werd Maurice Jong en eerste Erik Bark (80 slagen en binnen).
Maurice sloeg ook nog de longest drive bij de heren. Op hole drie belandde zijn bal net voor het slootje (de Molentocht voor de kenners). Wat een afstand, alleen te verbeteren door de bal vanaf de afslag over de sloot te jassen en dat is volgens mij niemand gegeven.
Rest ons nog Buro 19 te bedanken voor de sponsoring en de lekkere bitterballen in de baan. TOP!!

Guus