width=Ronduit spectaculair. Het ‘Oliebollentoernooi’ van Golfclub De Koggen. Ga maar na. Het winnende team (Marion Vlaar, Ton Bleijendaal en Bert Roelofsen) kwam met een netto-score van 53 over de finish (23 onder de baan!, bent u daar nog?), terwijl de ploegen op plaatsen 2 (Jos van der Werf, Ans Groot, Co Scholten en René de Graaf – vooral voor hem was het leuk want hij wint nooit wat) en 3 (Ria Duijn, John Heemskerk en John de Graaf – vooral voor hem was het leuk want hij wint nooit wat) daar met respectievelijk 54 en 56 slagen nauwelijks voor onder deden. Maar de verrassing van de dag was met grote voorsprong de longest drive van Truus van den Dobbelsteen (hcp 54) had bij de dames.

 width=Gezegd moet worden, de pront op de fairway van hole 9 geprikte cilinder die aangaf waar Truus’ longest op aarde was nedergedaald stond op een relatief flinke afstand. Ze had wind mee tenslotte. Maar ijzersterke dames als Ineke van de Water, Marjo Heemskerk en Ria Duijn slaan normaal gezien toch een aardig stukje verder. Dat gebeurde ook wel, maar òf de bal plonsde in het water, òf het witte monster vrat zich vast in de rough, òf dat ‘onberekenbare ding’ dribbelde pardoes de bosjes in. De blijdschap van Truus was er niet minder om. En ook Horst Lammers (de longest drive) en Peter Borst (die op 2 een akelig naar een hole-in-one neigende neary sloeg) glommen als een oliebol in het kaarslicht toen zij hun prijzen in ontvangst mochten nemen van wedstrijdleider Co Scholten.

 width=Een wedstrijdleider die overigens trouw terzijde werd gestaan door uitstekende weersomstandigheden (alleen de wind was af en toe wat vlagerig) en een enthousiaste crew van het clubhuis die vooraf, in de pauze (zie foto) en na afloop onvermoeibaar af- en aandraafde met koffie, appelflappen, oliebollen, glühwein (op de piste), biertjes, kostelijke wijnen, kroketjes en wat dies allemaal meer zij. Sterke verhalen zat uiteraard bij de nazit. Zoals de bijna-eagle van Theo Ruiter op 6. Theo met verstikte stem: ‘Geloof het of geloof het niet: de bal werd er door de in de storm zwiepende stok uitgedrukt. Echt.’ Iedereen geloofde het.

 width=Net als natuurlijk ook iedereen het verhaal geloofde van de ‘perfecte birdie’ die Arie Floris (een Tiger Woodsachtige drive van een meter of tweehonderd), Rob van den Dobbelsteen (een Tiger Woodsachtige approach van een meter of zestig) en Ineke van de Water (een Tiger Woodsachtige putt van een meter of twee) op hole negen bij elkaar sloegen. Ze kregen er geen prijs voor. Maar vonden ze dat erg? Welnee. Ook zij hadden net als alle anderen een (zoals Co Scholten dat uitdrukte) ‘Een prachtig lopie gehad’.