Ik kan me nog herinneren dat we ooit begonnen in dezelfde flight, maar vandaag stonden de drie J’s individueel op het podium. Jan op de derde plaats, Joost op de tweede en ondergetekende op de hoogste trede.
De ochtendzon danste over de groene heuvels van de golfbaan terwijl Ria, Guus W en ik ons klaarmaakten voor een dag vol avontuur op de fairway. Met de geest van competitie in de lucht en ABBA’s “Waterloo” als onverwachte motivatie, begonnen we onze ronde. De ook op 6 April, maar dan in 1974, overwinning van ABBA namen mijn flight genoten wel heel erg serieus in het begin. ūü§£
De eerste negen holes waren een rollercoaster van emoties, met ups en downs die ons hart sneller deden slaan en onze lachspieren op de proef stelden. Terwijl Ria en Guus hun spel verbeterden, bleef ik standvastig en vastberaden. De druk nam toe bij elke slag, maar ik bleef gefocust. Guus’ indrukwekkende prestatie bij hole 9, waar hij alleen nog maar zijn putter nodig had, voorspelde een boeiende tweede helft van de wedstrijd en na een korte pauze, gevuld met verfrissende drankjes en opgeladen energie, begon ik vol goede moed aan de tweede negen holes.
Onder een bijna stralende zon en met hernieuwde energie, leek elke slag een stap dichter bij de overwinning te brengen.De spanning nam toe naarmate we dichter bij de finishlijn kwamen, en het publiek – bestaande uit enkele nieuwsgierige eenden en wat meerkoetjes vanaf het terras van het clubhuis – juichte ons toe met opgewonden kwaken en aanmoedigende kreten. Uiteindelijk, na een dag vol golftrucs en vreugdevolle momenten, stond ik daar, glimmend van trots, bovenaan de ranglijst. De golfbaan had ons getuige laten zijn van een epische strijd en de gedeelde liefde voor het spel.
Met een glimlach op mijn gezicht wil ik Ria en Guus bedanken voor hun gezelschap en sportiviteit, en ik kan niet wachten om mijn fiets te parkeren op die glorieuze parkeerplaats voor het clubhuis. Tot de volgende keer, waar nieuwe avonturen en uitdagingen op ons wachten!

Met sportieve groet,

Jeroen Bakker.