De meeste van jullie zullen wel weten dat ik afgelopen week van een welverdiende (golf)vakantie heb genoten aan de Costa de la Luz in Zuid-Spanje. Ans Groot en Marion Vlaar hadden weer een schitterende reis in elkaar gezet en dan kun je natuurlijk moeilijk thuis blijven. Met de herinneringen van een jaar eerder stopte ik als eerste mijn regenpak in de koffer en dat had ik net zo goed kunnen laten. Voor Jan Doedel meegenomen want het was de hele week gewoon droog. Wel een stevig briesje maar dat zijn de laatste tijd wel gewend van Spierdijk. Ik had voor niets mijn regenpak meegenomen maar Jan Schrekker maakte het nog veel bonter, hij had eigenlijk zijn hele golfset voor niets meegenomen. Een paar dagen voor vertrek liep Jan een spiertje op in een armspier en zag het er niet naar uit dat Jan meekon. Een paar keer een stevige fysiotherapiesessie en wat oefenslagen deed Jan toch besluiten mee te gaan, het negatieve advies van zijn fysio in de wind slaande. De eerste dag was gelijk de belangrijkste wedstrijd (de Pieter Porsius trofee) en net als iedereen deed Jan meer dan zijn best. Tot hole zeven ging het goed, maar toen sloeg Jan iets te fanatiek in de grond, hoorde een knakje en was klaar. Geen Pieter Porsius trofee, geen golf meer en de rest van de week caddie. Jan hield zich kranig en won elk ander spelletje (kaarten, darten, tafeltennis) maar het was wel triest voor hem.
 width=De Pieter Porsius trofee ging dus niet naar Jan maar naar een zeer gelukkige Simone Visser. In haar winnaarsspeech was zij duidelijk geëmotioneerd door de “afwezigheid” van Pieter maar even later zagen we haar toch triomfantelijk met de gewonnen trofee poseren.
De rest van de week werd er gegolfd om de niet misselijke troostprijzen. Het was bijna knap als je geen prijs had gewonnen met vrijkaartjes voor de Dutch, de Lage Vuursche en de International, een sessie met een chiropractor een zeer speciale taart en wat al niet meer.

Voor de volledigheid nog even de eindstand:

heren: 1: Maurice Jong (alweer), 2: Frank Braas en 3: Carl van Zanten, Sybren Sjoerd de Vries en Piet Schilder
dames: 1: Simone Visser, 2: Marion Vlaar, 3: Franciska Bark

Zeer vermeldingswaard is natuurlijk nog de eagle van Erik Bark op hole 3 van Sherry Golf (bij een parretje vijf met twee slagen op de green en een puttje toe!). En verder zijn er natuurlijk heel veel dingen gebeurd die we hier beter niet kunnen vertellen (wat te denken van de schrik van het kamermeisje toen deze Peter Buis ’s morgens om 11.30 uur nog in bed aantrof)

Guus