‘Wat hier en gunder is toch die vermaledijde Ron’s Honeymoon Quiz’. Guus Koning, onze onvolprezen website redacteur (applaus graag), weet het nog steeds niet. Heeft er natuurlijk vaak naar gevraagd, maar kreeg antwoorden waar geen touw aan vast te knopen was. Ook na de laatste herenwedstrijd van dit seizoen kwam het legendarische fenomeen weer uitgebreid ter sprake. Tot wanhoop van Guus, die nu – laat hij via de website weten – wel eens uitsluitsel wil. Reden om belet te vragen bij een lid van het eerste uur, miss Dolores Dorothy Dogleg.

Mevrouw Dogle wa…

Call me Dolly. Doet iedereen.

Dolly, wat hield Ron’s Honeymoon Quiz’ precies in?

Ron’s Honeymoon Quiz’ was de naam die Cees Siekerman gaf aan de door Ron Bezuur georganiseerde herenwintercompetitie. Ron Bezuur deed dat op een briljante, of beter nog: onnavolgbare wijze.

Hoe bedoel je?

Nou ja, neem het inschrijfgeld. Vijftig cent per keer. Maar de waarde van de prijzen bedroeg al snel het tienvoudige. Hoe Ron dat voor elkaar vorkte, was iedereen een raadsel. Het leek wel of de prijzentafel per donderdag groter werd. Was het zo doorgegaan en was Ron drie jaar terug niet naar Westwoud gegaan dan was de eerste prijs nu ongetwijfeld een Rolls Royce Silver Cloud met trekhaak geweest.

Dat is nogal wat. Maar hoe deed Ron dat dan?

Ja, dat vraagt de hele club zich af. Als je Ron ernaar vroeg, glimlachte hij geheimzinnig en stopt je – zevende prijs – een magnumfles Moët & Chandon champagne in je armen. Met de toevoeging: ‘Jammer joh, volgende keer beter.’

Wat een leuk, maar mysterieus gedoe allemaal.

En dan heb je nog niet eens gevraagd hoe Ron de uitslag en de daaruit volgende stand berekende.

Vertel.

Ja, hallo, vertel? Meneer Mulder, mijn eminente natuurkundeleraar, heeft door middel van een over een papiertje rollende knikker eens haarfijn uitgelegd hoe de relativiteitstheorie van Einstein werkt. Simple comme bonjour. Maar Ron Bezuur is er nooit te nimmer in geslaagd duidelijk te maken hoe hij de stand in de wintercompetitie berekende. Iets met handicap gedeeld door het aantal birdies dat dan weer vermenigvuldigd moest worden met de leeftijd van de golfer. Van het getal dat je dan kreeg moest je het aantal jaren dat de golfer speelde aftrekken en dat delen door Pi (3.14159265358979…). Als je daar dan de wortel uit trok, kreeg je…

Hohohoho, stop, hier begrijp ik helemaal niets van.

Nee, de deelnemers aan Ron’s Honeymoon Quiz dus ook niet.

Maar vonden die dat dan niet vervelend? Je wilt na een wedstrijd toch weten welke plek je dat in de competitie oplevert?

Daar had Ron geen boodschap aan. ‘Jullie zien het vanzelf’, zei hij grijnzend. Rob van den Dobbelsteen, die overigens diep respect had voor de werkwijze van Ron (hij begreep er geen barst van en dan wordt je respect al snel groter en groter) is op die wijze nog eens een Eerste Prijs door de neus geboord. Ron hanteerde voor de zomercompetitie, samen met Co Scholten (toen voorzitter van de wedstrijdcommissie) een berekening waarvan geen mens chocola kon maken. Worteltrekken, optellen, lengte van de golfstokken, merk van de golfballetjes, golftas op de schouders of op een karretje, model van de putter… Er werd van alles bij gehaald. Volgens de officiële, nog steeds gehanteerde regels eindigde Rob van den Dobbelsteen dik en vet op de eerste plaats, maar toen de uitslag van de zomercompetitie bekend werd gemaakt, vond de laureaat zich ineens terug op de vijfde plaats of zoiets. Cees Duijn, ach arme, officieel tweede, kwam zelfs niet verder dan de achtste.

Wie won er toen?

Ron Bezuur.

Hè?
golfbord Ja. Zo waren de door Ron opgestelde (en door Co Scholten geaccepteerde) regels van Ron’s Honeymoon Quiz nu eenmaal en zo dienden ze uitgevoerd te worden. Kon Ron niks aan doen. Overigens is het verhaal nog niet af. Twee jaar geleden kreeg het bestuur het lumineuze idee in de gang van het clubhuis borden op te hangen met daarop de namen van de winnaars van golfcompetities door de jaren heen. En wie stond er als winnaar van de zomercompetitie 2011 vermeld? Rob van den Dobbelsteen (zie foto). De wedstrijdcommissie had gewoon de officiële telling aangehouden.

Rob’s naam heeft precies tien dagen op het bord gestaan. Toen kwam Ron Bezuur toevallig even buurten. Ron zag de borden, dacht ha wat leuk, zocht zijn naam, vond ‘m niet, zag zelfs een heel andere naam staan, ontstak in een woeste woede, schreef het bestuur stante pede een brief die nat was van de uit zijn oren spuitende stoom en… Inderdaad gerechtigheid. Rob’s naam werd ijlings gewist, die van Ron kwam er voor in de plaats. Als eeuwige herinnering aan die onvergetelijke Ron’s Honeymoon Quiz.