Met de NGF competitie lukte het ons eerste damesteam nog niet om een wedstrijd te winnen, maar bij de zaterdagcompetitie is de tegenstand blijkbaar zo gering dat ze met bijna alle balletjes op huis aan gingen. Alle dagprijzen gingen naar de dames en ook de tweary op hole 5 werd een prooi voor hen, gelukkig dat Piet Schilder de eer van de heren nog hoog hield door de tweary op hole 2 te pakken. De tweary op hole 5 was voor Marion Vlaar en gelijk verdiende ze op deze hole ook nog een balletje van de Club van 100 omdat ze er een mooie birdie van maakte. Gelukkig was het niet alleen kommer en kwel bij de heren want ook Ruud Baron scoorde een mooie birdie op hole 4.
De dagprijzen gingen dus zoals eerder vermeld naar de dames. Ans Groot pakte met 33 punten de derde plaats, Marion Vlaar met 34 punten de tweede plaats en Nine van Kerkvoort werd met 36 punten overtuigend eerste. Het had voor Nine nog wel wat beter kunnen uitvallen als haar tas op hole 10 niet te water was geraakt (na 9 holes had ze al 22 punten). Het ongeval gebeurde vlak voor het bruggetje tussen hole 1 en 2 en dat was nog haar geluk. Nu kon Fake, languit op zijn buik liggend, vanaf het bruggetje net haar clubs uit het water vissen. Haar flesje water (een Dopper met oranje dop) en een tube gezicht crème werden door Loes van der Wal vakkundig uit het water gevist zodat alleen wat papieren zakdoekjes, wat houten teetjes en wat balletjes achter bleven. Tenminste dat dacht ze: op de green aangekomen bleek zij toch nog haar putter te missen en moesten ze weer terug. De waadbroek van Kees Duijn hoefde niet gehaald te worden, want met wat dreggen kwam de club toch weer boven water. Toch knap dat je na zo’n voorval nog 14 punten op de tweede negen scoort.
Na afloop gingen de verhalen in het clubhuis eigenlijk niet eens zo zeer over het te water raken van de tas van Nine. Nee, daar werd veel meer gesproken over de wietlucht die op hole 4 werd waargenomen. Ik zelf heb niets geroken, maar Marian de Vries des te beter. Zij schijnt ook een echte kenner te zijn want zij wist ons zelfs te vertellen dat het hier om de soort “White Widow” ging (een kruising van de Braziliaans Sativa Landras met een krachtige Indica uit India), een van de populairste nederwiet soorten van dit moment. Het was eigenlijk vooral de vraag waar de lucht nu precies vandaan kwam, met de noordoosten wind van vandaag dachten velen gelijk aan de boerderij van Kees Duijn. Ik geloof niet dat Kees zich daar mee bezig houdt, maar zal het hem donderdag wel even vragen. Wordt vervolgd……

Guus