imageThe winner takes it all???

Afgelopen zondag was de finale van de Spierdijkcup. Bij aankomst op de baan zag alles er heel “levendig” uit. De parkeerplaats was bijna vol en de jeugd had de driving-range bezet.

De voorbereiding op deze wedstrijd kende nogal wat uitdagingen. Allereerst verscheen er in het NHD woensdag een artikel met de pakkende kop: “geen toekomst voor dikbuikige golfers”. Natuurlijk had mijn vrouw het uitgeknipt en pontificaal op het mededelingenbord gehangen.

Daarnaast meent Erik Bark me te vergelijken met Johan Derksen. Zo eigenwijs ben ik toch niet? Zelf zie ik meer parallellen met Jimenez.

Hoe dan ook; ik had er zin in. Of zeggen we tegenwoordig zin-an?

De op de ranglijst gebaseerde flight-indeling was prima. Ik mocht met Frank Braas en Johan Kramer de baan in. Uitstekende mede-competitors natuurlijk.

In de baan nauwelijks problemen. Na hole 3 (2 stableford-strepen) wist ik dat het vandaag een kansloze missie zou worden. Frank sloeg de ene bogey na de andere. Johan koos wel eens een alternatief parcours maar wist prima te scoren. En dat had ik nodig!!!

Niets is zo leuk als je mede-competitors uit het spel halen. Frank had duidelijk conditionele problemen door een buurtfeest de avond ervoor. Johan sloeg zijn bal in de bosjes op hole 12. Hij koos ervoor de bal middels een “de dood of de gladiolen-slag” uit de bosjes te slaan. De slag was prima maar….de gladiolen bleven staan en de club was dood (door de midden). Zonde……Johan was er letterlijk door van slag.

Inmiddels begon ik zelf steeds beter te lopen en zelfs 20 SF-punten te scoren op de tweede 9 holes. Zou het toch nog een heel mooi dagje worden?

Na afloop op het terras werd er als altijd volop gebabbeld. De slager kwam met de TUK-TUK de barbecue aankondigen. Cees Duijn was omgeschoold tot serveerster (de maiduh zain naer Lowlands!!!) en zo werd het gewoon gezellig anzittuh.

Terwijl een ieder zich op het vlees stortte kwam George met de prijsuitreiking. En daar bleek dat ik dagwinnaar was. En dat is natuurlijk heel mooi.

Marion Vlaar werd de overall-winnaar van de Spierdijk-cup en de rest van de prijzen wisselden gedurende een uur van de ene naar de ander omdat de eindstand nogal moeilijk te bepalen was.

Om op tijd thuis te zijn voor “Sport in beeld” moest er een alternatief parcours gereden worden. In Heerhugowaard was een wielerwedstrijd en de ring om Alkmaar werd geasfalteerd.

Moraal van het verhaal: heerlijke dag, een heel mooi lopie!!!

Cees Siekerman,