Ik stond vanmiddag wel vreemd te kijken toen ik na afloop van mijn wedstrijd Herman van der W. aan Kees van K. om een handtekening hoorde vragen. Ik snap wel dat Kees na zijn vermelding in het Noordhollands Dagblad een bekende Nederlander is geworden, maar om dan gelijk om zijn handtekening te vragen. Ik vond het wat ver gaan, maar had de situatie helemaal verkeerd beoordeeld. Herman wilde alleen een handtekening omdat Kees vandaag zijn marker was.
Voor wie het nog niet weet, Kees stond afgelopen maandag in de krant omdat hij al 50 jaar elke woensdagavond met dezelfde drie personen een avondje klaverjast. Best wel een opmerkelijke prestatie, maar velen onder ons zijn al 50 jaar getrouwd (Kees H. geloof ik deze week, gefeliciteerd vanaf deze plek) en dat is eigenlijk een veel knappere prestatie (vreemd genoeg haalt dat de krant dan niet).
Wat ook de krant niet haalt is de topprestatie van Walter S. Walter begint het spelletje steeds meer onder controle te krijgen en stapt bijna iedere week met 20 of meer stableford punten de baan af. Vandaag was dat 21 punten, meer dan genoeg voor de overwinning. Tweede werd onze penningmeester Aart K. met 19 punten en de derde plaats ging naar Mike D. (17 punten). Op de driving range was het voor Mike een drama, maar blijkbaar ging het in de wedstrijd wel goed.
Herman van der W. viel vandaag niet in de prijzen zodat ik zijn naam niet hoef te vermelden. Wel sloeg hij een mooie birdie op hole 1. Ook Hein D. lukte het om Sam Sneek een vogeltje afhandig te maken, hij sloeg ‘m op hole 4.
De bijzondere biertjes voor een bijzondere verrichting hoefde vandaag niet uitgedeeld te worden. De winnaar van de tweary op hole 2 was al eerder afgetaaid en de winnaar van de tweary op hole 5 was Ton zelf. En nu we het over Ton hebben, hij sloeg gisteren tijdens de regio finale van Old Gran Dads op de Texelse wel mooi de verste drive van alle deelnemers (80 man). Die opa is nog lang niet versleten!

Guus