We zouden, Hermine en ik, maar negen holes lopen en onze mannen hadden gezegd dat het droog zou blijven. Maar nee hoor, op hole twee begon het al. Gauw de paraplu opgezet, goed vastgedraaid en maar weer verder spelen. Ik ga net een bal chippen naar de green op hole twee en ja hoor een stevig windje en daar gaat mijn plu. Ik erachter aan rennen, maar er was geen houden aan en de plu waait in de sloot tussen hole 2 en 3. Door de wind dreef de plu naar het midden en zakte daar een stukje in de modder. Hermine en ik met onze hengels aan de gang, maar we konden er echt niet bij. Onze mannen speelden achter ons en dus zij ook aan de gang, maar nee hoor het lukte hun ook niet. Toch maar verder spelen en aan het eind maar even kijken of er bij de greenkeepers een lange stok zou zijn. We waren uitgeholed op hole negen na een gezellige en redelijk goed rondje golf, verschijnen er op hole drie een aantal grote mannen. En zo waar Piet den Dulk en Cock Belien gingen met lange hengels aan de gang en het lukte Piet. Wat was ik opgelucht, hoefde ik toch niet te water te gaan. Mannen bedankt!

Coby Blokker